Nekad si dušo
prerijom hodila
s vukovima plesala
pod zvijezdama spavala
vodu s latica pila
snovima se hranila
u zagrljaju ljubavi spavala
bila sretna i slobodna
I dođoše, tako, neka čudna vremena
vukovi utihnuše
zvijezde nestadoše
snovi izblijediš
od ljubavi samo čežnja osta.
Probudih se u nekom čudnom svijetu
gdje se ne pleše s vukovima
i ne spava pod zvijezdama
Oko mene samo ograde i zidovi
norme i obziri
Gdje pričaju o slobodi
zarobljeni među zidovima obmana
o istini govore lažljivim jezicima
Pobjegoh nazad u svoje carstvo divljine
da ponovno plešem s vukovima
i spavam pod zvijezdama…
ali ništa više isto nije
Srce kad pukne nikad više ništa isto nije